In de vorige nieuwsbrief vertelden we jullie over de nieuwe functie van verbinder en aanjager, die Izak Mauritz vanaf maart vervult. Ook lieten we weten dat we met vaktechnische ondersteuning wekelijks overleg hebben om activiteiten en voortgang af te stemmen. We houden jullie in deze nieuwsbrief steeds op de hoogte van plannen en ontwikkelingen vanuit TCO. Deze keer vertellen we meer over de noodzaak van de functie verbinder en aanjager.

De boomkwekerijsector staat onder druk. Denk aan perceelsontruimingen, spuitzones, negatieve publiciteit en beperkingen op nieuwe percelen – zelfs in onze eigen regio. Er worden wereldwijd besluiten genomen die doorwerken naar Europese, landelijke, provinciale en gemeentelijke besturen. Hier vloeien bindende afspraken uit voort die onze sector aangaan. Het is dan ook geen toeval dat juist nu TCO de rol van vernieuwer en aanjager in het leven heeft geroepen.

Het is tijd om de visie van TCO te herijken. We hebben te lang op ontwikkelingen gereageerd in plaats van proactief mee te denken. Denk aan woningbouw of het plaatsen van windmolens en vele hectares aan zonnepanelen in (voormalig) agrarische gebieden. Het kwam op ons af en wij weken telkens een beetje uit. Maar als sector mogen we ons best wat steviger opstellen.

Dat betekent dat we beter inzicht moeten krijgen in de gevolgen van beleidsontwikkelingen. Ook moeten we helder en positief communiceren naar buiten én innovatieve oplossingen ontwikkelen die maatschappelijke zorgen serieus nemen. Bijvoorbeeld rond bodembiologie en het gebruik van chemische middelen. In vijf jaar tijd zijn veel middelen verdwenen. We moeten daarop voorsorteren: minder afhankelijk worden en alternatieven uitproberen, zodat we straks niet vastlopen. Maar tegelijkertijd ook benadrukken dat we niet ineens zonder alle middelen kunnen.

Een voorbeeld van waar we als TCO mee bezig zijn, is het ontwikkelen van een kenniswerkplaats met een ‘gereedschapskist’ voor het toekomstgericht inrichten van nieuwe percelen. Denk aan het voorkomen van uitspoeling, slimme wateropvang, beplanting rondom percelen en robotisering voor onderhoud. Binnen TCO werken we als kwekers samen om elkaar op deze gebieden te ondersteunen. Tegelijk laten we ook extern zien: we denken mee en we doen ons best. Maar ook: we hebben daar tijd en ruimte voor nodig.

Hierbij blijft het belangrijk om steeds met elkaar in verbinding te blijven. De huiskamergesprekken met leden worden verder uitgebreid. Dit jaar zijn dat er vijf. We willen weten wat er leeft en waar leden zich zorgen om maken. Niet alleen tijdens de ledenvergadering, maar ook daarbuiten. Zo bouwen we samen aan de visie voor 2040 om zoveel mogelijk ruimte te behouden voor onze sector.

Het kan ons persoonlijk raken dat de sector soms ondergewaardeerd wordt. Dit merken we ook onder meerdere van de TCO-leden. Maar we blijven als kwekers een belangrijke bijdrage leveren aan het landschap, de biodiversiteit en de leefomgeving in stad en dorp. Dat mogen we best vaker vertellen. Dat verhaal willen we met kracht en overtuiging blijven brengen. We mogen trots zijn op ons vak!